Bekijk profielpagina

Franse Verkiezingen 2017 #26

Revue
 
Over een week heeft Frankrijk een nieuwe president. Of présidente. Terwijl Le Pen in de stemmenjacht
 

Franse politiek

30 april · Editie #26 · Bekijk online
De handel en wandel van Emmanuel Macron en zijn regering. Correspondent Stefan de Vries (o.a. RTL Nieuws) houdt u op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in de Franse politiek. Wekelijks in uw inbox, rechtstreeks vanuit Parijs.

Over een week heeft Frankrijk een nieuwe president. Of présidente. Terwijl Le Pen in de stemmenjacht cadeaus uitdeelt en nu al verkiezingsbeloftes breekt, raakt het team rondom Macron nerveus. Want wat als…?
Bon week-end ! 

HANDJEKLAP
Marine Le Pen staat zo'n twintig punten achter op Emmanuel Macron. Ze heeft nog zeven dagen om die achterstand in te lopen. Dat komt neer op het halen van zo'n tien miljoen stemmen bovenop de ruim 7,6 miljoen die ze zondag kreeg. Alle beetjes zijn welkom. Vrijdagavond sloot Le Pen een akkoord met de extreem-rechtse ex-kandidaat Nicolas Dupont-Aignan (zie het verslag van de lunch die ik met hem had in nieuwsbrief 10). Dat zijn alvast 1,7 miljoen stemmen. In ruil voor zijn steun wordt Dupont-Aignan de premier van president Le Pen. De andere kiezers moeten komen van gedesillusioneerde Fillon- en Mélenchonstemmers.
Chèque
Maar de premierspost is niet het enige waar Dupont-Aignan op aast. Hij haalde 4,7 procent van de stemmen, net te weinig om zijn campagnekosten terug te krijgen van de staat. Die grens ligt bij vijf procent. Zijn campagne kostte in totaal 1,7 miljoen euro. Iets meer dan acht ton subsidieert de staat, de rest heeft hij moeten lenen, een deel daarvan op persoonlijke titel. Mogelijk dat Le Pen heeft aangeboden zijn schuld over te nemen. Dat hoeft niet per se in harde euro’s, nieuwe Franse francs of Russiche Roebels. Een andere mogelijkheid is dat het Front national bepaalde kiesdistricten heeft beloofd aan Dupont-Aignan voor de Parlementsverkiezingen die in juni plaatsvinden. De beweging van Dupont-Aignan, Debout La France, heeft nu vijftig kamerleden. Als dat er meer worden na 18 juni aanstaande, dan betekent dat ook meer geld in de kas voor de rechtse splinterpartij.
Boos
De reacties op de deal waren fel. Een aantal prominente partijleden stapte op. In de stad waar Dupont-Aignan (56) sinds 1995 burgemeester is, Yerres (ten zuiden van Parijs) reageren de inwoners boos op de alliantie met Le Pen. Driehonderd van hen demonstreerden gisteren voor het lokale stadhuis. Burgemeesters in het kiesdistrict van Dupont-Aignan zijn het evenmin eens met het akkoord. Franse sterren als de acteurs Mathieu Kassovitz, die Dupont-Aignan “kontgat noemt, Gilles Lelouch en de zanger Benjamin Biolay scholden Dupont-Aignan uit voor van alles en nog wat. De gekrenkte politicus zal aangifte doen, waarop Kassovitz reageerde niet te kunnen wachten om “in de rechtbank over uw  anus te praten”. 
De Franse politiek is blijven hangen in de anale fase.
EURO? WELKE EURO?
Le Pen geeft niet alleen een cadeautje aan Dupont-Aignan, maar ook aan de Fransen. In haar nieuwe verkiezingsprogramma, dat vrijdag online kwam, is iedere verwijzing naar een einde van de euro verdwenen. Het schrappen van de euro was een van haar meest opvallende campagnepunten. Nu Le Pen voor de tweede ronde haar kiezersbasis moet verbreden, moet ze ook keuzes maken. Het aantal Fransen dat uit de euro wil stappen is klein, dus daar valt weinig te halen, moet Le Pen gedacht hebben. Toch zegt ze vandaag dat volgens haar de euro ten dode opgeschreven is.
Toeval of niet, vrijdag werd ook de jaarlijkse Eurobarometer gepubliceerd. Dat is een enquête die al sinds 1974 ieder jaar in alle landen in Europa wordt gehouden om de mening over de Unie te peilen. Het blijkt dat 53% van de Fransen het lidmaatschap van de EU een goede zaak vindt. Dat is liefst vijf procentpunt meer dan vorig jaar, maar nog net onder het Europees gemiddelde van 57 procent, maar een stuk minder dan Nederland: in de polder vindt liefst 79 procent het EU lidmaatschap een goede zaak. Alleen de Ieren en Luxemburgers scoren hoger. Le Pens anti-Europaretoriek is dus geen stemmentrekker.
Présidentielle : sur l'euro, Marine Le Pen est difficile à suivre
PEILINGEN
Al sinds begin dit jaar gaan de peilers uit van een beslissend duel tussen Macron en Le Pen. In diezelfde peilingen staat Emmanuel Macron al weken op zestig procent van de stemmen, genoeg om op 7 mei de nieuwe president te worden (Bron: Présitrack).
De dagelijkse peiling van Paris Match, komt op exact dezelfde cijfers. Ook al is het op dit moment niet waarschijnlijk dat Le Pen wint, het is niet onmogelijk. In het team rond Macron vraagt men zich af of hun debuterende kandidaat wel opgewassen is tegen de strijd met Le Pen. Op woensdag 3 mei aanstaande ontmoeten de twee elkaar in het laatste televisiedebat. Beide finalisten moeten dan all the way gaan om een overwinning vier dagen later veilig te stellen.
ZEG HET MET BLOEMEN
Morgen is het 1 mei, de Dag van de Arbeid. Dat is in heel Europa, behalve in Nederland, een vrije dag. Vakbonden marcheren overal door de straten, maar het is ook de datum van het traditionele défilé van het Front national. Gezien de goede score bij de presidentsverkiezing dit jaar is de opkomst waarschijnlijk extra groot. Soms kruisen vakbondsleden en nationalisten elkaar aan het eind van de dag en ze gaan dan wel eens op de vuist. Er zijn die dag in het hele land ook demonstraties tégen Marine Le Pen, van mensen die bang zijn dat ze op 7 mei toch president kan worden. Ook Macron organiseert op 1 mei een grote bijeenkomst in Parijs.
Het is niet alleen politiek dat de klok slaat. Traditiegetrouw geven de Fransen elkaar op 1 mei een bosje muguets, lelietjes-van-dalen. Bij voorkeur zitten er  dertien klokjes aan een takje, dat brengt namelijk geluk. Ook de noodlijdende Communistische partij verkoopt ze die dag, en dat levert zo’n half miljoen euro op. Een Dag van de Arbeid met een kapitalistisch trekje dus.
NIEUWE RONDE, NIEUWE KANSEN
De nieuwe affiches van de twee finalisten
Maandagochtend na de eerste ronde begon er meteen een nieuwe campagne. Macron als Le Pen vernieuwden hun slogans en hun affiches. Macrons “Samen, Frankrijk!” wijkt niet heel erg veel af van Le Pens “Kiezen voor Frankrijk”. Beide kandidaten zijn in het blauw gekleed, om vertrouwen uit te stralen. Het is duidelijk dat erin Frankrijk over politieke communicatie nauwelijks wordt nagedacht. Niet heel verwonderlijk aangezien de Franse kieswet bijna alle vormen van reclame verbiedt. Wie zou u kiezen, als u uitsluitend op de foto’s moest afgaan?
BENELUX KIEST MACRON
Als het aan de Benelux lag, dan was Emmanuel Macron al president van ons monarchistische triumviraat. Omdat Nederland, België en Luxemburg een officieel Frans kiesdistrict zijn, ginger er afgelopen zondag ruim 67.000 Fransen stemmen. Er stonden lange rijen bij de stembureaus in Den Haag, Amsterdam, België en Luxemburg Stad. Macron kreeg met 38% in de Benelux de meeste stemmen. In Nederland, de bakermat van het consensusbeleid dat Macron graag in Frankrijk wil invoeren, haalde hij zelfs 52 procent.
MANNETJESPUTTERS
Na de vernietigende nederlaag (6,35 procent voor hun kandidaat Benoît Hamon) afgelopen zondag, moet de PS nieuw leven ingeblazen worden. En daar is weinig tijd voor aangezien de parlementsverkiezingen al op 11 en 18 juni aanstaande plaatsvinden. Het dream team dat de koerswijziging moet gaan leiden bestaat uit vijf leden, allen blanke mannen die gemiddeld vijftig jaar oud zijn.
Oud-premier Manuel Valls, een andere vijftiger van de partij, vreest voor zijn zetel in het district Essonne. Hij schoof zichzelf deze week schaamteloos naar voren als potentiële minister van Macron. Die bedankte beleefd. Macron benadrukte gisteren opnieuw dat hij, mocht hij president worden, geen coalitie zal vormen met de Socialisten of de Conservatieven.
Het gemêleerde team dat de PS moet redden
MELENCHONI-NI
In de Franse politiek is het gebruikelijk dat kandidaten die verloren hebben aan hun discipelen vertellen op wie ze dan wel moeten stemmen. Ook artiesten, schrijvers en mediapersoonlijkheden voelen zich geroepen op soms dwingende wijze hun stemadvies te geven. Dit in mijn ogen nogal patriarchale gedrag is vast een overblijfsel uit het aristocratische tijdperk. Nu de confrontatie gaat tussen Macon en Le Pen moet er een front républicain komen, of wat wij in goed Nederlands noemen, een cordon sanitaire (overigens ook een Nederlandse uitvinding). Er wordt ook wel gesproken over faire barrage, een dammetje opwerpen tegen de zondvloed die Le Pen heet. Degenen die zich niet aansuiten bij dit front krijgen meestal een lading pek en veren over zich heen. Zo ook Jean-Luc Mélenchon. Dit keer weigert hij stemadvies te geven. Dat heet dan een ‘ni-ni’ : noch Le Pen, noch Macron. En dat komt hem op harde commentaren te staan. Zijn bijna twintig procent kan Marine Le Pen in het zadel helpen, zo zeggen de critici. Op sociale media wemelt het van de aanvallen op de kiezers van Mélenchon. Voor veel Mélenchonaanhangers is Macron nog erger dan Le Pen, lees bijvoorbeeld deze (Duitse) reportage. Ze weten dus niet op wie ze moeten stemmen en overwegen thuis te blijven of blanco te stemmen. Macronstemmers die Mélenconstemmers proberen te overtuigen dat ze een historische verantwoordelijkheid hebben, wekken soms wrevel.
Merkel, of 'de haring van Bismarck’ zoals Mélenchon haar noemt, geeft wel de voorkeur aan Macron. Zelfs het Griekse enfant terrible Yannis Varoufakis zou op Macron stemmen.
Nu niemand niet echt meer verbaasd is dat het Front national makkelijk de tweede ronde heeft gehaald, wordt het tijd om eens na te denken of het front républicain niet zijn langste tijd heeft gehad
WERKLOOSHEID
Het was misschien Hollandes meest risicovolle belofte: hij zou de ‘werkloosheidscurve’ omlaag krijgen. Het mocht niet zo zijn. In zijn laatste volle maand als president steeg de werkloosheid opnieuw, dit keer met 1,3 procent, naar iets onder de tien procent. In de maand maart kwamen er per dag 1.400 werkzoekenden bij. Toen Hollande president werd, in mei 2012 waren er 4.358.300 werkzoekenden. Vijf jaar later zijn dat er 5.503.800 (+26%). Hollande doet het overigens niet slechter dan Sarkozy: onder zijn presidentschap steeg de werkloosheid ook met 1,1 miljoen mensen (+35%).
De beroerde cijfers van Frankrijk steken scherp af tegen de andere Europese landen. Bijna overal in de EU daalt de werkloosheid al maanden. Neem Portugal bijvoorbeeld. De werkloosheid bereikte daar in 2013 een recordhoogte van 16,2%. Sinds 2015 staat er een eclectisch linkse coalitie aan het roer die zorgt voor een spectaculaire daling. De Portugese werkloosheid kwam in maart uit op 9,8 procent, minder dus dan Frankrijk. In Nederland bedraagt de werkloosheid nu 5,1%. Iedere dag zijn er 450 werkzoekenden minder. Van de 28 lidstaten neemt de werkloosheid alleen in Frankrijk, Hongarije en Denemarken nog toe.
The only way is up!
Bij dat leger werklozen voegt zich op 17 mei François Hollande. Hoewel, echt werkloos zal hij als oud-president nooit meer zijn. Hij heeft inmiddels een nieuw kantoor gehuurd, midden in Parijs. De huur van de driehonderd vierkante meter op 242 Rue de Rivoli ligt zeker boven de tienduizend euro per maand. Betaald door de Franse belastingbetaler, zolang als Hollande blijft leven…
VERDER LEZEN
Mijn gewaardeerde collega Marijn Kruk publiceert in deze verkiezingsweken iedere paar dagen een stuk over Frankrijk. Hij gaat niet alleen aan veel dieper in op onderwerpen die ook in deze nieuwsbrief aan bod komen, hij schrijft ook nog eens een stuk beter dan ik. Te lezen op de site van de Groene Amsterdammer.
LIVE
Morgen en dinsdag geef ik twee Frankrijk Colleges in Nederland. Maandag ben ik in Nieuwspoort in Den Haag. Het zit al bijna vol, maar hier zijn nog enkele kaarten te verkrijgen. Op 2 mei ben ik in Tivoli in Utrecht. Kaarten voor die avond kunt u hier bestellen.
Haagsch College - Het Grote Frankrijk College, Stefan de Vries
MERCI
Vanwege de vele positieve reacties op deze nieuwsbrief (merci !) ga ik er in ieder geval nog mee door tot eind juni, als de samenstelling van de nieuwe Assemblée bekend is. Ik val u tot die tijd dus nog zeker twee keer per week lastig.
Alle voorgaande afleveringen van deze nieuwsbrief vindt u hier. Deel deze nieuwsbrief met collega’s en/of vrienden die ook in Frankrijk geïnteresseerd zijn. Vragen en opmerkingen zijn welkom op news@devries.fr.
Heeft u na deze nieuwsbrief nog steeds honger naar informatie over Frankrijk? Abonneer u dan op mijn tweewekelijkse, Engelstalige podcast So French!, in iTunes, Tunein Radio of in Soundcloud. De nieuwe aflevering (28) staat nu online.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Stefan de Vries met Revue.
75013 Paris